Column: ‘Ja..maar’

27 augustus 2026

Ja, maar

door Jan-Willem Lobeek

“Ja, maar het moet wel betaalbaar blijven.”
“Ja, maar wat maakt het uit wat wij in Nederland doen als China of de VS niets doen?”
“Ja, maar we hebben het altijd zo gedaan en dat was nooit een probleem.”
“Ja, maar heeft het nog wel zin? Het is toch al te laat.”

“Ja, maar” betekent eigenlijk “nee”, is mij jaren geleden eens uitgelegd.

In ons taalgebruik zijn de twee woorden “ja, maar” vaker aanwezig dan we zelf doorhebben. We zeggen dus in de praktijk vaak “nee”, maar door het positief te formuleren proberen we gewillig over te komen. Helaas is dat niet waar.

Als we kijken naar de grote vraagstukken van deze tijd, de ontwikkelingen die ons leefbaar bestaan fundamenteel aantasten, zie ik deze reflex ook heel vaak. We erkennen de negatieve dingen die gebeuren, maar verwerpen vervolgens direct de noodzaak om tot handelen over te gaan.

De discussie moet ook niet gaan over wat anderen niet doen of juist te veel. De vraag is: wat is je eigen handelingsperspectief? Welke keuzes kun je wél maken? Dat gaat niet alleen over de keuzes in je dagelijkse leven: je boodschappen, je huis, je vervoer of je kleding. Het gaat verder: je hebt stemrecht, je hebt inspraakrecht en je kunt demonstreren.

Misschien maak je nog wel het grootste verschil door een voorbeeld te zijn voor anderen: je kunt mensen in je eigen omgeving motiveren en inspireren met de keuzes die je maakt en de dingen die je zegt. Blijf in gesprek met elkaar en deel hoe jij van “ja, maar” een “ja, dus ga ik dingen anders doen” hebt gemaakt.

Kortom: we hoeven niet te wachten tot overheden ons dingen opleggen, we kunnen nu concreet dingen doen om de wereld natuurlijker, mooier en duurzamer te maken.

Ja, veranderen is moeilijk. “Maar” is geen excuus.

Deze column van Jan-Willem Lobeek verscheen in uit uitgave 5 van onze nieuwsbrief L!cht op groen. Voortaan ook maandelijks op de hoogte blijven van ons nieuws? Abonneer je dan hier