Column door Irene van Wijhe: Tussen boodschappenmand en missie

12 februari 2026

Tussen boodschappenmand en missie

Een column door Irene van Wijhe

Het is vijf uur. Onze oudste moet naar sport, onze jongste heeft honger en ik sta in de supermarkt met een mandje en een missie: biologische pastinaak. Herkenbaar?

Als moeder, consument en bezorgde burger wil ik graag goed eten op tafel. Lokaal, zonder pesticiden, voedzaam en betaalbaar. Maar ook ik kies soms voor snel en makkelijk, zeker nu onze zelfoogsttuin even dicht is. Terwijl ik vind dat het anders moet. Een spagaat die is terug te zien aan de inhoud van mijn boodschappenmandje.

In mijn werk zie ik die spanning ook terug. De korte keten in Groningen zit vol goede bedoelingen en bevlogen mensen, maar idealen alleen zijn niet genoeg. Ze moeten passen bij het dagelijks leven. Daarom stemde het me hoopvol wat er afgelopen week gebeurde: De Streekboer kreeg na het faillissement een doorstart dankzij samenwerking tussen verschillende partijen in Noord-Nederland.

Zo blijft een belangrijk initiatief overeind. Een voorbeeld van hoe het samen wél kan. Achter de schermen werkten we met betrokkenen samen om te zorgen dat boeren en trouwe klanten niet als gedupeerden achterbleven.

Deze doorstart is voor mij ook een herinnering dat we moeten blijven leren. De korte keten vraagt naast idealisme ook om goede logistiek, eerlijke prijzen en service die past bij hoe we nu leven. Lokaal voedsel kan alleen vanzelfsprekend worden als het geen extra opgave betekent voor de consument.

Daar ligt een rol voor meerdere partijen. Voor aanbieders, voor overheden en voor iedereen die betrokken is bij voedsel. Goed voedsel zou bereikbaar en betaalbaar moeten zijn.

Want lokaal eten betekent zoveel: minder voedselkilometers, meer lokaal besteed geld. Boeren krijgen ruimte om te verduurzamen. De bodem wordt gezonder, het water schoner en het landschap een beetje mooier. En misschien wel het belangrijkste: in de korte keten groeit het vertrouwen tussen boer en inwoner. Je weet waar je eten vandaan komt en wie het heeft verbouwd.

Als eenieder zijn rol pakt, wordt die pastinaak hopelijk steeds minder een moreel dilemma en wordt het steeds vaker, gewoon, de pastinaak van de boer bij je om de hoek.